Football is for you & me, not for fucking industry
tren etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tren etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Kasım 2010 Perşembe

Şimşek Santrafor Kai ve Çocukluk Günlerimiz

1980 lerde Milliyet Çocuk Dergisi almamın ilk sebebi Şimşek Santrafor ( KAI ) okumaktı. Futbola aşıktık. Ama bizim o zamanlar kahramanımız Kai olmuştu. Bilmiyorduk gerçekten var mı? Bilmiyorduk sağ açık mı santrafor mu? Ama dergi çıksın yeni bölümünü okuyalım diye günler çabuk geçsin isterdik. Tüyap tarafından düzenlenen 29. İstanbul Kitap fuarında 5.Salonu gezerken birden karşıma çıktı Kai. Eric Castel olarak karşımdaydı ama ben onu tanıdım. O çocukluğumun en güzel dönemlerinin şimşek santraforuydu. PSG den Barca ya gelmişti. Bizim kahramanımızdı. Sokakta maç yaparken rahattım onu tanıyan pek yoktu ve ben Kai olucam dediğimde itiraz olmazdı. Sokak maçlarına başlamadan  kaleci seçimi ve oynayanların temsil edeceği gerçek futbolcu isimleri çok arkadaşın birbirine küsmesine sebep olurdu. Şimşek santrafor benim kurtarıcımdı. Şimdi ise karşımda duruyordu. Tam vole vurmak üzereydi ve üstünde Red Kit olduğu halde toptan korkan Düldül şahlanmıştı. İnsanın çocukluğunu ne kadar özlediğinin ispatıydı o koridor. Ve o anda hemen bir kitap geldi aklıma. Çocuk hikayeleri yazan bir kadın yazarımız vardı. Anadolu yakasında tren istasyonları civarındaki semtler boyunca yaşayan çocukların hikayelerini anlatırdı. O çocuklar bazen Haydarpaşa'da, bazen Suadiye'de mahalle maçları yaparlardı. Hikayeleri bizim hikayemiz, kahramanlar bizlerdik. Biz futbolu sokakta, toprak arazide, oto parkta, asfalt yolda, radyoda, çocuk dergisinde, çocuk kitaplarında sevdik ve hatta taptık. Biz futbolun özünü yaşadık. Endüstriyel futboldan nefret etmemizin en büyük sebebidir doya doya yaşadığımız ve keşke diye özlemini çektiğimiz çocukluğumuz. Bize, yaşadıklarınızı unutun, inkar edin, o zaman tattığınızı sandığınız duygular aslında yok hepsi yalan diyorlar. Hassiktirin lan, asıl sizin bugün üstümüze dört nala sürdüğünüz endüstriyelleşme yalan. Bir gün tarihe gömeceğiz sizi ve endüstriyel katliamınızı. Çocukluğumuzun arsalarından gol sesleri yükselecek. Şimşek santrafor Kai gollerini atmaya devam edecek.

31 Mayıs 2009 Pazar

Tren rezervasyonu ve şaka gibi görevli

Bu olay 25,05,2009 tarihinde 15.00 - 17.00 saatleri arasında yaşanmıştır. bugün tcdd sitesine girdim ve ankara-kars-ankara yataklı vagonda gitmek için rezarvasyon yaptım. tek kalmak için 4 yatakli odayi kendi adima rezerve ettim. bir saat sonra aradilar ve “yolcularin isimlerini” sordular. “tek gidicem” dedim. olmaz dedi telefondaki bayan… nasıl olmaz kardeşim “tek” gidicem yaşım 18 den tam 18 büyük gidicem dedim. kadın yaşın kaç olursa olsun “yolcu ismi vereceksiniz “dedi… ya sabır çekip “hanımefendicim ben odayı tek başıma tutuyorum, başkasını almayacam, tek yolcu benim 4 yatak parası vericem” dedim. kadının cevabı “sisteme 1 isim ancak 1 yatak için girerim siz tek binersiniz ama sonra tren dolunca 3 kişi gelir” dedi. ulan dedim tanıdık birisi tcdd de çalışıyor herhalde. benle kafa buluyor ismi görünce diye düşündüm. daha fazla telefonda karşımdakine fırsat vermemek için tamam yaz yolcuları diyerek 3 isim salladım. Kadın evet, evet diyerek 20 saniye daha hımmm evet sesleri çıkardı ve “bakın işte bu kadar neden saklıyorsunuz diğer yolcuları, bir sakıncası mı var, artık rahat rahat yolculuk edersiniz, kimse girmez odaya” dedi. ben de nasılsa taşşak pozisyonu “ya kardeşim kan davası var, bunların ismini yazmasan iyi olurdu” dedim… kadının cevabı “hadi ya” olup kapadı… ya dedim ne camia, tcdd de bile tanıdık var, ibne işi gücü bırakıp benle dalga geciyor diye düşündüm. 30 dakika sonra telefon yine çaldı arayan numara Ankara… Gar polisi… “kan davası ve yolcuları” sordu. dedim kardeşim kapat ben seni arıyorum. aradım “hasss hakikaten polis, karı gidip polise söylemiş. 15 dakika polise durumu anlattım, herif yarıldı gülmekten, kardeşim kusura bakma, sen bu kadını görsen bize hakverirdin”dedi. Tamam abi söz gelicem ve görecem o kadını…